Gorilla’s in de mist

Voor de één betekent een in nevelen gehuld sportcomplex iets tragisch, zoals voor Cees de Wolf, die in de legendarische wedstrijd van Ajax tegen het Liverpool van Bill Shankly een doelpunt scoorde, dat nooit iemand zag. Voor de ander vormt mist misschien wel het ultieme geluk, zoals deze morgen voor Black Boys drie, omdat de af en toe wonderlijke en soms kolderieke capriolen voor de toeschouwers niet altijd goed en helder zichtbaar waren.

Wonderlijk en kolderiek zijn misschien dan ook wel de juiste termen voor een wedstrijd, waarin Black Boys drie enerzijds vier prachtige doelpunten wist te scoren, maar er aan de andere kant ook kinderlijk eenvoudig vier aan Sc. Emmeloord negen weggaf. Black Boys drie begon goed, creëerde kansen en kwam door een droge knal van Leon Huisman de Jong op voorsprong, Diezelfde Huisman de Jong dwong later in de eerste helft en kort nadat Sc. Emmeloord op gelijke hoogte was gekomen, met een pegel van afstand de doelman van de polderbewoners tot een ultieme redding en de goalie voorkwam met die fraaie redding een nieuwe voorsprong van de “All Blacks”. Die voorsprong kwam er even later toch, toen Ibrahim Aissa als eindstation van een aanval de trekker over haalde. Lang kon de thuisclub hiervan echter niet genieten, want balverlies van Marc Bosma leidde een counter in en na matig verdedigen betekende dat de 2-2.

​Black Boys voetbalde op dat moment niet echt geweldig. De ploeg grossierde in balverlies, verstuurde veel foute passes en individuele acties konden af en toe de vergelijking met Comedy Capers moeiteloos doorstaan, Dat en die tegentreffer leidde dan ook tot verwijten over en weer en de ploeg toonde toen meer gelijkenis met een groep gorilla’s in de mist, die al krijsend hun gelijk proberen te halen. Totdat de Alpha-aap (lees: de aanvoerder) ingreep en iedereen het zwijgen probeerde op te leggen. Dat lukte niet echt en het leidde bovendien niet tot meer daadkracht aan de zijde van de thuisclub. Black Boys drie had in die fase dan ook meer weg van een zilverrug, die al bonkend op zijn eigen borstkas angst probeert in te boezemen, maar in tegenstelling tot Bokito de ander niet echt pijn doet.

Dat beeld van gorilla’s in de mist bleef en wellicht ook door gebrek aan wind in de eerste fase na rust hangen. Sc. Emmeloord wist in die periode dan ook tweemaal van wanorde bij de lokale roedel te profiteren. Daarmee leek de wedstrijd beslist, maar met enige wijzigingen in de pikorde trok de zwarte kudde weer ten strijde. Dat leverde aanvankelijk niets op, te meer omdat gelegenheidsspits Steven Jaasma zijn neusje voor de goal deze keer niet in kansen, laat staan goals wist om te zetten. Black Boys kwam dan ook uit het niets terug tot 3-4, toen Koos van der Zwaag zich in de zestien vrij draaide en vervolgens rechts “im Winkel” raak schoot. Diezelfde Van der Zwaag zorgde na die wonderschone treffer niet veel later ook voor de gelijkmaker, toen hij een vrije trap vanaf een meter of twintig langs alles en iedereen hard tegen de touwen joeg. Daarna had Black Boys de wedstrijd overigens ook zo maar nog naar zich toe kunnen trekken, maar Marco Soddu en opnieuw Koos van der Zwaag schoten in de slotfase in kansrijke positie over. Derhalve bleef het bij vier-vier en dat was in de mist over het geheel genomen eigenlijk wel een terechte uitslag tussen Sc. Emmeloord negen en de gorilla’s van Black Boys drie.